Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/11430 K.2025/11361

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 160. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezasına hükmedildiği, sanığın istinaf talebi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince duruşma açılarak ilk derece mahkemesi kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak, sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143 ve 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedildiği,

ancak istinaf yoluna yalnız sanık lehine başvurulduğundan 5271 sayılı CMK'nın 283. maddesi uyarınca yeniden verilecek hüküm, önceki hükümde belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacağından sonuç olarak sanığın 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla, hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığına, suça konu telefonun hata ve yanılma nedeniyle alınması sebebiyle sanığın cezalandırılmasına karar verilmesinin usûl ve yasaya aykırı olduğuna; sanığın temyiz isteminin, mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığına, koşulları oluştuğu hâlde hakkında lehe olan hükümlerin uygulanmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143 ve 62. maddeleri uyarınca belirlenen 6 yıl 3 ay hapis cezasının, 5271 sayılı CMK'nın 283. maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek sonuç olarak 6 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanığın 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafîinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303/1. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından "...ANCAK istinaf yoluna yalnız sanık lehine başvurulduğundan 5271 sayılı CMK'nın 283/1. maddesi gereğince yeniden verilecek hükmün önceki hükümde belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacağından cezanın indirilmesi suretiyle sanığın SONUÇ OLARAK 6 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," cümlesinin çıkarılarak yerine,