Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/11504 K.2022/21713

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 ay olağan zamanaşımı süresinin bozmadan önceki ilk mahkumiyet tarihi olan 21/01/2016 ile 28/06/2021 tarihli ikinci mahkumiyet arasında geçmiş bulunması karşısında düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 2020/27578 Esas 2020/10987 sayılı ilamı ile dosyaya ilişkin bir önceki bozma kararında "...mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden başka suça ilişkin sosyal inceleme raporu dosya arasına alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,.." nedeniyle kararın bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde somut olaya ilişkin sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmama gerekçesi kararda gösterilmeden başka olaya ilişkin sosyal inceleme raporunun dosya arasına alınması suretiyle hüküm kurulması,