Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/11527 K.2024/2241

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanık hakkındaki hükmün eksik inceleme sonucu verildiği, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraat etmesi gerektiği ve sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ise sanık hakkında kurulan hükümde takdiri indirim sebeplerine ilişkin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesinin uygulanması ve gece vaktine ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Kanun'un 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklara yüklenen aynı Kanun'un 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca sanıklara zorunlu müdafi atanması ve savunmalarının müdafii huzurunda alınması gerektiği gözetilmeden, Elmalı Asliye Ceza Mahkemesince yargılamaya devam edilerek,

13.10.2020 tarihli karar oturumunda duruşmaya hangi müdafilerin geldiği ve gelen müdafilerin hangi sanık için atanıp, beyanda bulundukları açıklanmayarak aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,