Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/11727 K.2024/2652

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma kararından önce kurulan 25.09.2012 tarihli ilk hükümde hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi ve hükmün suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından lehe temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2014/16670 Esas, 2015/18510 Karar sayılı ilâmıyla bozulması karşısında, her ne kadar daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi nedeniyle hapis cezasının ertelenmesine yasal olanak bulunmamakta ise de ilk bozma öncesindeki erteleme kararının suça sürüklenen çocuk lehine kazanılmış hak oluşturduğu nazara alınarak hükmedilen hapis cezasının ertelenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuktan tahsil edilemeyeceğinin gözetilmemesi,