Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/11753 K.2022/19759

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.04.2014 tarihli ve 2013/429 E., 2014/175 K. sayılı kararının 06.05.2014 tarihinde sanığın karakol komutanı ...imzasına tebliğ edildiği, ancak kararın temyiz edilmemesi nedeniyle 13.05.2014 tarihinde kesinleştirilerek infaza verildiği, sanığın 03.12.2014 tarihli dilekçe ile eski hale getirme ile temyiz isteminde bulunması üzerine Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2014 tarihli ve 2013/429 E., 2014/175 K. sayılı ek kararı ile temyiz isteminin CMK'nın 296. maddesi uyarınca reddine karar verildiği,

sanığın bu kez Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2014 tarihli ve 2013/429 E., 2014/175 K. sayılı ek kararını süresi içerisinde temyiz etmesi üzerine, Yüksek Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 02.01.2015 tarihli ve 2015/629 E., 2015/318 K. sayılı ilamı ile.

"Haklı bir sebebe dayanmadığı anlaşılan sanığın eski hale getirme talebinin CMK’nın 42. maddesi gereğince REDDİ ile temyiz isteminin reddine ilişkin 03.12.2014 gün ve 2013/429 esas sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA," karar verildiği,

sanığın tebligatı yapan memuru şikayeti üzerine Araban Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2016 tarihli ve 2016/21 E., 2016/35 K. sayılı kararı ile posta memuru sanık...ın mahkûmiyetine karar verildiği ve sanığa yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.10.2022 tarihli ve KD- 2-2016/229676 sayılı itirazı ile öncelikle itirazın kabulüne karar verilerek,

Yüksek Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 20.01.2015 tarihli ve 2015/629 E., 2015/318 K. sayılı onama kararının kaldırılmasına ve daha sonra Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.04.2014 tarihli ve 2013/429 E., 2014/175 K. sayılı kararı hakkında esastan karar verilmesi için 5271 sayılı Kanun'un 308. maddesi uyarınca dosya dairemize gönderilmekle yapılan incelemede;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Her ne kadar sanık hakkında Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.04.2014 tarihli ve 2013/429 E., 2014/175 K. sayılı kararının 06.05.2014 tarihinde karakol komutanı ...imzasına tebliğ edildiği ve sanığın temyiz isteminde bulunmamasına karşın, 03.12.2014 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunması üzerine mahkemece 03.12.2014 tarihli ve 2013/429 E., 2014/175 K. sayılı ek kararı ile temyiz isteminin CMK'nın 296. maddesi uyarınca reddine karar verildiği ve bu kararın da temyizi üzerine Dairemizin 20.01.2015 tarihli ve 2015/629 E.,

2015/318 K. sayılı ilamı ile temyiz isteminin reddine yönelik kararın onanmasına karar verilmiş ise de, sanığın tebligatı yapan memuru şikayeti üzerine Araban Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2016 tarihli ve 2016/21 E., 2016/35 K. sayılı kararı ile posta memuru sanık...ın mahkûmiyetine karar verildiği ve sanığa yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından Dairemiz tarafından verilen 20.01.2015 tarihli ve 2015/629 E.,

2015/318 K. sayılı kararına yönelik Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 27.10.2022 tarihinde yapılan itirazın KABULÜNE ve temyiz isteminin reddine ilişkin verilen onama kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.04.2014 tarihli ve 2013/429 E., 2014/175 K. sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 08.06.2012 tarihinde kesinleşmesinden sonra 5 yıllık denetim süresi içinde 12.02.2013 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle ihbarda bulunulan Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.07.2013 tarihli ve 2013/158 E., 2013/382 K. sayılı mahkûmiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK’nın 106/1.1. maddesinde tanımlanan tehdit suçuna ait olduğu,

5271 sayılı CMK’nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle anılan tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alındığı ve UYAP kayıtlarının incelenmesinde ihbara konu ilgili dava hakkında 28.02.2017 tarihli ek kararla uzlaşma sağlandığından bahisle düşme kararı verildiği,

ancak sanığın UYAP’tan alınan güncel adli sicil kaydına göre, 5 yıllık denetim süresi içinde işlediği ve 29.01.2016 tarihinde kesinleşen Yalova (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 07.10.2013 tarihli ve 2013/113 E., 2013/65 K. sayılı ilamına göre 07.10.2013 tarihinde 5237 sayılı TCK’nın 292/1. maddesinde tanımlanan hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunu işlediği ve bu ilam sebebiyle hükmün açıklanmasını gerektiren kesinleşen başka mahkumiyetinin bulunduğu, böylece açıklanması geri bırakılan kararın açıklanma koşullarının oluştuğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında, denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi nedeniyle verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılarak, hükmün açıklanması durumunda, 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca eski hükmün aynen açıklanması gerekirken, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143. maddeleri uyarınca belirlenen sonuç cezanın 2 yıl 4 ay ve 116/2-4 uyarınca belirlenen sonuç cezanın ise 1 yıl olmasına rağmen,

önceki karardan farklı şekilde TCK’nın 62. maddesi uygulanarak sonuç ceza olarak sırasıyla 1 yıl 11 ay 10 gün ve 10 ay hapis cezalarına hükmedilerek hükümlerin değiştirilerek açıklanılması ve ayrıca iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığa iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan verilen cezanın TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.