Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/11797 K.2025/6937

İlk derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanmadığına ve zararın giderilmesine rağmen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak;

Şikâyetçinin 14.02.2019 tarihli duruşmada zararı sanığın arkadaşı ...’ın geçen hafta karşıladığını beyan ettiği müştekininde bu hususu doğruladığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,