Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/11804 K.2025/8376

I- Katılan vekilinin, sanıklar hakkında hakaret ve tehdit suçlarından verilen kararlara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Sanıkların hakaret ve tehdit suçlarından beraatlerine dair ilk derece mahkemesi kararının istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin 15.06.2021 tarihli ve 2020/227 Esas, 2021/1999 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

Sanıklara yüklenen tehdit suçu için 5237 sayılı TCK’nın 106/2-c ve hakaret suçu için aynı Kanun’un 125/1-4. maddelerinde öngörülen cezaların türü ve miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-g maddesi uyarınca, "on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan ilk derece mahkemelerince verilen beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II- Katılan vekili ve sanıklar müdafiinin, sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; katılan vekilinin temyiz isteminin "Dosyanın münderecatı, sanıkların adlî sicil kayıtları ve kasıtlarının yoğunluğu dikkate alındığında cezanın ertelenmemesi gerektiğine", sanıklar müdafiinin temyiz isteminin "Mahkemenin sanıklar hakkında tehdit ve hakaret suçlarından beraat kararı vermiş olması karşısında, sanığın katılanın iş yerine rızası ile girdiğinin kabul edilmesi gerektiği, aksi halde hakaret ve tehdit etme amacı olmayan birinin iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunu işlemesinin hayatın olağan akışı ile bağdaşmayacağı,

sanıkların katılanın iş yerine gitme amaçlarının alacaklarını istemek ve konuşmak olduğu, tanık anlatımlarının da bunu doğruladığı, TCK'nın 151 ve 58. maddelerinin uygulanması gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıkların, katılanın iş yerine, bahçe giriş kapısını zorlayarak katılanın rızası hilafına girdikleri ve sanıkların birden fazla kişi ile birlikte iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunu işlediklerinin kabul edildiği olayda, sanıklar hakkında TCK'nın 116/4. maddesinde düzenlenen "Fiilin, cebir veya tehdit kullanılmak suretiyle ya da gece vakti işlenmesi haline" ilişkin kanıtların neler olduğu açıklanıp tartışılmadan yazılı şekilde hükümler kurulması,