Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/11814 K.2025/5777

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın karar duruşmasında hazır bulunmaması nedeniyle savunma hakkının kısıtlandığına, yargılamanın yetkisiz mahkemece yürütüldüğüne, sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin ve somut deliller elde edilmemesine rağmen eksik araştırma sonucunda sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verildiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın işlediği suçun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-e. maddesinde düzenlenen "bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık" olarak kabul edildiği ve bu suçtan cezalandırılmasına karar verildiği hâlde, hüküm kurulurken uygulama maddesinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-e. maddesi yerine 142/2-h. maddesi olarak belirtilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.