KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2022/11859 E., 2025/14044 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Temmuz 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2018/3638 E., 2021/498 K.
- Suçlar
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
397 kelime·2 dk okuma
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı TCK'nın 142/2-g, 143/1, 62, 58, 116/1-4, 119/1-c, 62 ve 58. maddeleri uyarınca sırasıyla 6 yıl 3 ay ve 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanık müdafiinin istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak sanığın atılı suçlardan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verildiği, hükümlerin temyizi kabil olduğu anlaşılmakla;
İlk Derece Mahkemesince hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-b maddesi uyarınca, yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması sebebiyle beraat kararı verilmesi gerektiğine, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması sebebiyle aynı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Bölge Adliye Mahkemesinin, 5271 sayılı CMK'nın 280/1-e maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar vererek duruşmalı inceleme yaptığının anlaşılması karşısında, Tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/11859, K. 2025/14044, 7 Temmuz 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama