Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/11861 K.2025/1784

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafîinin temyiz isteminin, sanığın savunmaları gözetilerek beraatine ya da lehine hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında, 25.12.2019 tarihli iddianamede anlatılan eylemleri sebebiyle hırsızlık ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından kamu davası açıldığının sabit olduğu, iddianamedeki sevk maddelerinin yazımı sırasında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçu için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 245. maddesi yerine 145. maddesi şeklinde yazılmasının yazım hatasından kaynaklandığının açıkça anlaşıldığı, atılı suç yönünden ilk derece mahkemesince herhangi bir hüküm kurulmamasının ise Bölge Adliye Mahkemesi kararında, ilk derece mahkemesince zamanaşımı süresi içerisinde karar verilebileceği belirlemesinin yapılmış olduğu anlaşıldığından Tebliğnamedeki 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanmaması sebebiyle bozma istemine iştirak edilmemiştir.