Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/11884 K.2025/6455

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 29.12.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/2712 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak,

Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, bu adrese tebliğ yapılması gerekirken, katılan ...'ın yokluğunda verilen kararın en son bildirdiği adresten farklı olan MERNİS adresinde doğrudan Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince tebliğ edildiği ve bu şekilde yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında;