Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/11996 K.2025/5760

I- Konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 26.05.2021 tarihli ve 2021/1124 Esas, 2021/1475 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2021 tarihli ve 2020/556 Esas, 2021/130 Karar sayılı kararı ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4 ve 62. maddeleri uyarınca kurulan 10 ay hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen düzeltilerek esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

II - Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin ilk derece mahkemesinin, yeterli inceleme ve araştırma yapmadan, somut delillere dayanmadan, eksik inceleme ve değerlendirme neticesinde karar verdiğine, müvekkili sanık lehine olan hükümleri tatbik etmediğine, müvekkilinin atılı suçları işlediğine dair somut hiçbir delil bulunmadığına, müvekkilinin uyuşturucu içicisi olup, kötü niyetli şahıslar tarafından hırsızlık mallarının paraya çevrilmesinde kullanıldığına, bunun karşılığında kendisine uyuşturucu temin edildiğine,

bu şahıslar ile ilgili hiçbir araştırma yapılmadığına, müvekkili sanığın bu yöndeki savunmaları dikkate alınmaksızın eksik inceleme ve hatalı değerlendirme neticesinde hukuka, usule ve yasalara aykırı hüküm tesis edildiğine, gerek kolluk kuvvetleri ve gerekse soruşturma makamı tarafından, müvekkilinin savunmalarında isimlerini zikrettiği şahısların araştırılmadığına, müvekkili sanığın müsnet suçları işlediği yönünde katılanın soyut iddialarından başka her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;