Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/12028 K.2025/9372

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 07.10.2020 tarihli ve 2020/1186 Esas, 2020/1663 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

1. 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 11. maddesi uyarınca vekil vasıtası ile takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği belirtilmiş ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 24.02.2022 tarih, 2019/573 Esas, 2022/119 Karar sayılı ilamında da bahsedildiği üzere; 7201 sayılı Kanun’un 11. maddesinde yapılan değişikliğe ilişkin (...Ancak, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun, kararların sanıklara tebliğ edilmelerine ilişkin hükümleri saklıdır) gerekçede ortaya konan sakıncalı hâlin gerçekleşmiş olması nedeniyle, hakkında mahkûmiyet hükmü kurulan sanık ...'nın yokluğunda verilen kararın usulüne uygun şekilde sanığa da tebliğinin gerektiği;

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin temyize konu 07.10.2020 tarihli kararında 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca "7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin" ihtaratı ile tebliğ edilmesi zorunluluğuna uyulmaması ve sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinin gerekçe içermemesi nedeniyle, anılan sanık müdafiine de usulüne uygun şekilde yeniden karar tebliğinin gerektiği,

Anlaşıldığından, gerekçeli kararın sanık ...'ya ve müdafiine, usulüne uygun şekilde (sanık ...'in ceza infaz kurumunda olması halinde cezaevinde karar içeriği kendisine okunup/anlatılmak ve Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceği belirtilmek suretiyle tebliği, aksi halde son ifadesinde bildirdiği bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle), 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesinde düzenlenen ihtarı ile tebliğ edilerek,