Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/12041 K.2024/7689

Kocaeli Çocuk Mahkemesinin, 18.06.2021 tarihli ve 2019/694 Esas, 2021/417 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres esas alınarak,

Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek,

merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkânsızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin; temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...'ın yokluğunda verilen kararın 09.03.2015 tarihli duruşmadaki ifadesinde bildirdiği bilinen son adresinden farklı olan adrese 28.07.2021 günü tebliğ edildiği,

suça sürüklenen çocuğun tanınmaması nedeniyle iade edilmesi üzerine MERNİS adresine tebliğ yapıldığı, UYAP’tan yapılan incelemede, suça sürüklenen çocuğun 28.07.2021 günlü tebliğ tarihinde Bolu Açık Ceza İnfaz Kurumu’nda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunduğu da gözetildiğinde, suça sürüklenen çocuk tebligat tarihinde COVİD nedeniyle izinli olup olmadığının ilgili cezaevinden sorularak araştırılması gerektiğinin de gözetilmemesi nedeniyle yapılan tebliğ işleminin usûle aykırı olmasından dolayı,