Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/12077 K.2025/8125

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, "suça konu brandayı sanıktan aldığını beyan eden inceleme dışı sanık ...’un aşamalarda değişmeyen savunması, sanığa iftira atmasını gerektirecek bir sebebin bulunmadığı, sanığın mahkûmiyetine kararı verilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamından, suça konu brandayı sanıktan aldığını beyan eden inceleme dışı sanık ...’un aşamalarda değişmeyen savunması, sanığa iftira atmasını gerektirir mahiyette aralarında husumet bulunduğuna dair bir beyan olmadığı anlaşılmakla, sanığın atılı suçtan mahkûmiyeti yerine delil değerlendirmesinde hata sonucu yazılı şeklide beraat kararı verilmesi,