Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/12084 K.2025/6930

1- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen ve 5271 sayılı CMK'nın 272-3.a maddesine göre istinaf yoluna başvurulamayacak olan kesin nitelikteki 2.000,00 TL adli para cezası ile ilgili olarak Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin istinaf isteminin reddine dair kararına karşı aynı Kanun'un 279/1-b maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurulabileceğinden, sanık müdafinin mala zarar verme suçu ile ilgili kanun yolu başvurusu itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın Tebliğname’ye uygun olarak incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

3- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

İlk derece Mahkemesince sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin sanığı mahkûm etmeye yetecek her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delil bulunmadığı ile eylemin yardım etme kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin soruşturma evresinde görev almış hâkimin kovuşturma evresinde görev yapamayacağı kuralının ihlal edildiğine, suçların ve cezaların bireyselleştirilmesi ilkelerinin ihlal edildiğine; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin de hâkimin CMK’nın 23/2. maddesine aykırı olarak yargılama yapıldığı,

her türlü şüpheden uzak ve somut delil bulunmadığına, yardım eden sıfatıyla sorumluluk hükümlerinin dikkate alınmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın beraat etmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek ve hükmedilen cezanın miktarı itibari ile sanık ... müdafiinin duruşma talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

CMK’nın “Yargılamaya katılamayacak hâkim başlıklı 23/2. maddesi gereğince “Aynı işte soruşturma evresinde görev yapmış bulunan hâkim, kovuşturma evresinde görev yapamaz.” şeklindeki emredici hükme aykırı olarak, soruşturma evresinde sanıklar hakkında 26.06.2020 tarihli sorguda bulunarak tutuklama tedbirine hükmeden hâkimin, kovuşturma evrelerindeki 08.12.2020 ve 06.01.2021 tarihli duruşmalarda yer alarak sanıkların mahkûmiyetlerine karar vermesi,