Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/12133 K.2024/18405

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,

kanun yolunda sanığın yüzüne karşı tefhim edilen hükme yönelik temyiz süresinin tebliğden itibaren başlayacağının belirtilmesi suretiyle yanıltılması nedeniyle 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği 15.09.2021 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Mahkemece zararın yargılama aşamasında giderildiği kabul edildiği ve indirim oranı da 1/2 olarak uygulandığı hâlde uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesi yerine sehven aynı Kanun'un 168/1. maddesi olarak gösterilmesi maddi hata kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.