Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/12186 K.2025/15113

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin "verilen hükmün alt sınırdan uzaklaşılmaksızın verilmesinin hakkaniyete aykırı olacağına ve taraflarına hükmedilen vekalet ücretinin ilk derece mahkemesinin vermiş olduğu hüküm tarihindeki tarife uyarınca verildiği,

İstinafın vekalet ücreti bakımından istinaf kararının verildiği tarihteki AAÜT üzerinden verilmesi gerektiğine'' sanık müdafiinin temyiz isteminin ise;'' verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın suçu işlediğine dair dosyada yeterli delil bulunmadığına'' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;