Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/12262 K.2025/9080

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafîinin temyiz isteminin, suça konu malın değerinin azlığı sebebiyle TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

Sanığın 13.02.2018 tarihinde talimatla alınan savunmasında, atılı suçlamaları ikrar ederek "şikâyetçi soruşturma evresinde 600,00 TL zararı olduğunu bildirdiğinden ben kendisine ödeme yapmıştım" şeklinde beyanda bulunduğu, mahkemece bu husus şikâyetçiye sorularak teyid edilmesi hâlinde kısmi iade sebebiyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakat edip etmeyeceği de sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1-4 maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,