Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/1229 K.2022/7938

Nitelikli hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un 142/1-e, 31/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu 6. Çocuk Mahkemesinin 06/11/2014 tarihli ve 2013/1157 esas, 2014/535 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 26/11/2021 gün ve 21835-2021 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/01/2022 gün ve 2021/147686 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre;

1-Hüküm tarihinde aynı yargı çevresindeki Maltepe Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan tutuklu olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa, duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 06/11/2014 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, suça sürüklenen çocuğun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanmasında,

2-Kayden 28/04/1998 doğumlu olup, suçun işlendiği 16/10/2013 tarihinde 15-18 yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan cezada, 5237 sayılı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılması gerektiği halde, aynı Kanun'un 31/2 maddesi uygulanmak suretiyle 1/2 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayin edilmesinde;

3-Dosya kapsamında bulunan adlî sicil kaydına göre, suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan ve suç tarihinde 18 yaşından küçük olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 50/3. maddesinde yer alan Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası,

birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” şeklindeki düzenleme uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

1-Dosya kapsamına göre 28/04/1998 doğumlu olup, suçun işlendiği 16/10/2013 tarihinde 15-18 yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında hükmolunan cezada, 5237 sayılı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılması gerektiği halde, aynı Kanun'un 31/2 maddesi uygulanmak suretiyle 1/2 oranında indirim yapıldığı, mahkemece doğru uygulama yapılmış olsaydı TCK’nın 142/1-e, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılması gerekirken, yanlış uygulama sonucu 10 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı,

kararın temyiz edilmeden kesinleşmesi nedeniyle 10 ay hapis cezasının kazanılmış hakka konu olduğu, seçenek yaptırımların kazanılmış hakka olmadığı ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 esas,2008/43 sayılı kararı ışığında, suça sürüklenen çocuğun yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılmasının hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağı değerlendirildiğinden,

bu yönden verilen karar da bir isabetsizlik bulunmaması nedeniyle (İSTANBUL ANADOLU) 6. Çocuk Mahkemesinden verilip kesinleşen 06.11.2014 tarihli ve 2013/1157 E., 2014/535 K. sayılı karara yönelik (3) numaralı kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

2-a)Hüküm tarihinde Maltepe Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan tutuklu olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...’a duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün verildiği 06/11/2014 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,