Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/12295 K.2025/8330

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 02.04.2021 tarihli kararına karşı sanık müdafiinin temyiz istemlerinin reddine dair verilen 21.05.2021 tarihli ek kararına karşı temyiz isteminde bulunulmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz kapsamının sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin, suç tarihinde aracın tamircide olduğu şeklindeki sanık savunması dikkate alınarak gerekli araştırma yapılmadan hakkında hüküm kurulduğuna, sanığın suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;