Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/12308 K.2025/7663

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, bilirkişi raporlarına göre kamera görüntülerindeki kişinin sanık olduğuna, bu sebeple ceza alması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek temyiz sebeplerine yönelik yapılan incelemede;

Her ne kadar sanık kamera görüntüsündekinin kendisinin olmadığını, suç işlemediğini savunmuş ise de, 08.09.2018 tarihli kolluk tarafından düzenlenen kamera izleme tutanağına göre, görüntülerdeki kişinin tanınan sanık olduğunun değerlendirildiği, dosya içerisinde 01.12.2018 tarihli mevcut bilirkişi raporuna göre, kameradaki şahıs ile sanığın +3 uyarlık derecesinde benzediği, Adli Tıp Bilişim İhtisas Dairesi raporuna göre de, görüntülerdeki şahsın sanığa +1 benzer olduğunun tespit edilmesi karşısında, sanığın üzerine atılı hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,