Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/12495 K.2024/12318

Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan ilk derece mahkemesince 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi tarafından beraat hükmü kaldırılarak 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 35/2, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla; kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin; suçu işlediğine yönelik somut delilin bulunmadığına, ceza tayininde açıklanan gerekçenin yerinde olmadığına ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;