Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/12569 K.2025/4501

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, suç tarihinde madde bağımlısı olması ve bilinç dışı hareket etmesinin hafifletici neden olarak kabul edilmesi gerektiğine, eğitim ve iş hayatının verilen cezadan olumsuz etkileneceğine, zararı gidermek istediğine, maddi kefalete karar verilmesi talebine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli kararının gerekçe kısmında sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesinin uygulanmamasına ilişkin olarak yeterli gerekçe gösterilmesi ve sanığın lehe hükümlerin uygulanmasına dair talebinin de bulunmaması karşısında Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; sanığın çaldığı bebek mamalarının toplam değeri 120,00 TL olup, çalınan eşyanın değerinin az olarak kabul edilemeyeceğinin ve olayda 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığının gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.