Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/12663 K.2025/5296

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin sanığın suçu işlemediğine, manevi unsurun mevcut olmadığına, katılan ... Tekine karşı eylemi gerçekleştirdiğine dair delil olmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Sanık hakkında düzenlenen iddianamede 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanması istenmediği hâlde, 5271 sayılı CMK’nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden ve sanığın savunması sırasında adlî sicil kaydı okunmadan anılan madde uygulanmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2. Sanığın şikâyetçi ...'a karşı eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d maddesine uyduğunun gözetilmemesi,