Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/12671 K.2025/4696

İlk derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin sanığın son sözlü savunmasına başvurulmadığı gibi sunulan mesleki mazeretin de usul ekonomisi gerekçesiyle reddolunarak savunma hakkının ihlal edildiğine, suçun işlendiğine dair somut delil bulunmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiği ile katılan vekilinin temyiz isteminin ise sanık hakkında kurulan hükümde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafinin ilk derece mahkemesindeki 13.10.2020 tarihli son celsede mesleki mazereti sebebiyle duruşmaya katılamayacağı için duruşmanın sonraki bir tarihe ertelenmesi talebini içeren dilekçe sunmasına rağmen, ilk derece mahkemesince mazeretin “dosyanın bulunduğu aşama karar aşamasında olması, usul ekonomisi” şeklinde yasal olmayan gerekçe ile mazeretin reddine karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanmasına yol açacak şekilde sanık ve müdafinin yokluğunda hüküm kurulması,