Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/12704 K.2024/611

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, gerekçeli kararın 12.05.2015 tarihinde aynı adreste oturan sanığın annesine tebliğ edildiği,

sanığın bizzat kendisine tebliğ edilmemesinin gerekçesi tebliğ mazbatasında belirtilmediğinden tebligatın usulüne uygun yapılmadığı ve 21.05.2015 tarihinde yapılan temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği süresinde olduğu, bu nedenle eski hâle getirme talebinin de yerinde olduğu aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: