Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/12716 K.2025/7718

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin, sanıkların suç işleme kastlarının bulunmadığına, suçun manevi unsurunun oluşmadığına, somut olayda 5237 sayılı Kanun'un 144 ve 145. maddelerinin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ... (...) hakkında hırsızlık suçundan verilen düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın sanık müdafii tarafından süresi içerisinde temyiz edildiği, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 06.10.2021 tarihli ve 2021/1051 Esas, 2021/1228 Karar sayılı ek kararı ile "hükmün kesin nitelikte olduğundan bahisle" sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verildiği, ancak bahsi geçen kararın temyizi kabil olduğu anlaşılmakla, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 06.10.2021 tarihli ve 2021/1051 Esas, 2021/1228 Karar sayılı ek kararın yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1. Sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükümlerine karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince mahkûmiyet hükmü kaldırılarak duruşma açılmaksızın 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 303. maddesi uyarınca düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine verilmiş ise de; sanıklar hakkındaki mahkûmiyet hükümleri bakımından aynı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanıklar hakkında düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi,

2. İlk Derece Mahkemesince; sanıkların hırsızlık suçundan ayrı ayrı sonuç olarak "1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası" ile cezalandırılmalarına karar verildiği; sanıklar hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerinin süresi içinde sanıklar müdafileri ile o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edildiği, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi tarafından yapılan inceleme neticesinde; sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin sanıklar müdafilerinin istinaf istemleri yönünden; yargılama giderleri bakımından düzeltilerek istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine;

sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan aynı hükümlere ilişkin o yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi yönünden ise; hükümlerden 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinin uygulanmasına dair kısımların çıkarılması ve sanıklar hakkında ayrı ayrı sonuç olarak 4 yıl 2 ay hapis cezası belirlenmesi suretiyle, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiğinin anlaşılması karşısında; aynı hükme yönelik istinaf istemlerinin bir arada incelenip karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, istinaf edenler bakımından ayrı ayrı değerlendirme yapılmak suretiyle infazda tereddüte ve karışıklığa neden olacak şekilde iki ayrı karar verilmesi,