Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/12745 K.2025/5404

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, atılı suçun manevi unsurunun oluşmadığına, sanığın lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 32. ve 145. Maddelerinin uygulanmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin dikkate alınmadığına, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde reddedilmiştir. Ancak;

Suça konu cep telefonunun sanığın oğlunun kullanımında olduğunun tespit edilmesi üzerine, sanığın oğlu tarafından soruşturma aşamasına rızaen teslim edildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,