Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/12808 K.2024/13562

Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davası üzerine ilk derece mahkemesince verilen beraat hükmünün o yer Cumhuriyet savcısı tarafından aleyhe istinaf edilmesi akabinde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesince yapılan yargılama sonunda ilk derece mahkemesi beraat hükmünün kaldırılarak 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 31/3, 62. maddelerinden suça sürüklenen çocuğun 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezlandırılmasına hükmedilmesi nedeniyle verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin, "suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, atılı suçtan beraat kararı verilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;