Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/12897 K.2024/13563

Suça sürüklenen çocuk hakkında ilk derece mahkemesinin 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 143, 31/3, 168/2, 62/1, 50/1-a, 52/1-2-3-4 maddeleri gereğince hükmedilen 2.000,00 TL adlî para cezasının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi akabinde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince duruşma açılarak ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılıp aynı Kanun'un 142/2-h, 143/1, 31/3, 168/1, 62 ve 51. maddelerinden erteli 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasına karar verilmesi sebebiyle verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, "suçun nitelendirilmesinde hataya düşüldüğüne, eylemin 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesindeki suçu oluşturduğuna" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;