Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/13023 K.2025/9425

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar ... ve ...'in temyiz istemlerinin, olay günü psikolojik sorunları nedeniyle suçu işlediklerine, pişman olduklarına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanık ...'in temyiz isteminin, olay günü psikolojik sorunları olduğuna, pandemi nedeniyle çalışmadığı için maddi imkansızlıklardan dolayı suçu işlediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 04.05.2020 yerine 29.04.2020 olarak gösterilmesi ve uygulama maddesinin de 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesi yerine aynı Kanun'un 142/2-e maddesi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hataları olarak kabul edilmiştir.