Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/13036 K.2025/9426

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar ... ve ...'ın temyiz istemlerinin, hiçbir indirim uygulanmadığına ve seçenek yaptırıma çevrilmediğine, lehe olan hükümlerin uygulanmayıp cezanın orantısız olduğuna, eksik inceleme sonucu karar verildiğine, suç tarihinin 06.05.2018 olduğuna, suçun nitelikli hâlinin oluşmadığına ve basit hâli oluştuğu için uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanması gerektiğine.

5237 sayılı Kanun'un 3.maddesindeki koşulların oluşmadığına, aleyhine hükmedilen vekâlet ücretinin kaldırılması gerektiğine, sanık ...'ın temyiz isteminin, suçlamaları kabul etmediğine, kendisinde kusur bulunmadığına, mahkemenin gerekli araştırma ve inceleme yapmadan karar verdiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 06.05.2018 yerine 04.05.2018 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.