Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/13048 K.2023/5453

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, sanığın hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, ayrıca duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen şikâyetçi ... vekilinin gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği şikâyetçi kurumun da hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın kamu malına zarar verme suçundan yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 152/1-a ve 62/1. maddelerinde belirtilen cezanın üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği hesaplanan 8 yıllık olağan zamanaşımının, 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımını kesen son işlem olan 13.07.2015 günlü mahkûmiyet karar tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığından,