Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/13062 K.2022/21849

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Şikayetçi İçişleri Bakanlığı vekilinin, sanık ... hakkında kamu malına zarar verme suçuna yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Şikayetçi İçişleri Bakanlığı vekili, sanık ... hakkında da kamu malına zarar verme suçu yönünden temyiz isteminde bulunmuş ise de, sanık hakkında bu suçtan kurulan bir hüküm bulunmadığı gibi, açılmış bir davanın da bulunmadığının anlaşılması karşısında; şikayetçi vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyizinin incelemesinde;

Sanık ... yönünden kurulan hükümlerde, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

III- Sanık ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmün temyizinin incelenmesinde;

Kamu malına zarar verme suçu bakımından katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan İçişleri Bakanlığının gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından suçtan zarar gören kurumun 5271 sayılı CMK’nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Kamu malına zarar verme suçu yönünden suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığının duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanık ...’ın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle CMK’nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,