Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/13090 K.2022/21696

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müşteki ...'ya yönelik 10/09/2013 günü işlenen hırsızlık suçundan sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/02/2014 tarih, 2013/619 esas, 2014/136 karar sayılı ilamının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 03.04.2018 tarih ve 2015/29976 Esas, 2018/4537 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan kurulan hükmün onanmasına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "Sanık ... hakkında ...'ya yönelik hırsızlık eylemi nedeniyle mahkumiyet kararı verildiği, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na geldiği ve sanık hakkında tebliğname düzenlendiği,

ancak tebliğnamenin Tebligat Kanununa aykırı olarak sanığın duruşmada bildirdiği adresine tebligat çıkartılmadan doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, bu durumun savunma hakkının kısıtlanması olarak değerlendirilerek onama kararının kaldırılmasına ve tebliğnamenin sanığa usule uygun olarak tebliğinin sağlanarak Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 25/02/2014 tarih ve 2013/619 E- 2014/136 K sayılı kararın onanmasına kararı verilmesine" yönelik 27/10/2022 gün, 2022/116237 sayılı itirazı üzerine dosya Dairemize gönderilmekle,

5271 sayılı CMK’nın 308. maddesinin 6352 sayılı Kanun’un 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/10/2022 gün, 2022/116237 sayılı itirazının KABULÜNE, 17.Ceza Dairesi'nin 03/04/2018 tarih ve 2015/29976 Esas, 2018/4537 Karar sayılı kararının sanık ... yönünden KALDIRILMASINA, UYAP sistemi karar numarası verildiği takdirde bu dosya üzerinde devamında işlem yapılmasına izin vermediğinden, karar numarası verilmeksizin UYAP’taki esas sırasının açıklamalar bölümüne itirazın kabulü ile önceki Yargıtay 17.Ceza Dairesi'nin 03/04/2018 tarih ve 2015/29976 Esas, 2018/4537 Karar sayılı kararının sanık ... yönünden kaldırıldığı hususunun şerh edilmesine,

takiben sanığa Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/06/2015 tarih, 2014/140311 tebliğname numaralı tebliğnamesinin usulünce tebliğ edilmesi için dosyanın yazı işleri müdürlüğüne teslimine, tebligat işleri tamamlandıktan sonra dosyanın esasının incelenmesine dair ara karar verildiği; ilgili tebliğnamenin sanığa 09.12.2022 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği belirlenerek yapılan inceleme neticesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı ,5271 sayılı CMK'nın 324/4.maddesine atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106.maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00-TL'den az olduğu halde yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin miktarından az olması halinde Devlet hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.