Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/13114 K.2022/20096

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları bakımından yapılan duruşma sonunda; sanığın mahkumiyetine dair Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen 03.05.2016 tarih, 2015/218 Esas- 2016/263 Karar sayılı hükümlerin temyizi üzerine Dairemizce 14/09/2022 gün ve 2021/2505 Esas- 2022/14727 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçu bakımından sanığın zorunlu müdafii olmadığından hükmün bozulmasına,

konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları için de hükmün onanmasına karar verilmiş, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları bakımından da zorunlu müdafii bozması yapılması gerektiğinden hareketle bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.11.2022 gün ve 2016/291551 sayılı yazısı ile İTİRAZ kanun yoluna başvurulması üzerine, yapılan incelemede;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

TCK’nın 142/2-h ve 143. maddeleri uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiğine ilişkin bozma sebebinin konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları bakımından da yapılması gerektiği yönündeki Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itirazının KABULÜ ile Dairemizin 14/09/2022 gün ve 2021/2505 Esas- 2022/14727 Karar sayılı ilamındaki sanık hakkında mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik onama ilamının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları bakımından da 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığın savunması sırasında zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,