Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/13147 K.2025/9757

Sanığın hırsızlık suçundan ilk derece mahkemesince 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 143. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi tarafından aynı Kanun'un 141/1, 143 ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, katılanın beyanlarının çelişkili olduğuna, ceza verilirken alt sınırdan uzaklaşılmasının hakkaniyete uygun olmadığına, TCK'nın 147. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;