Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/13252 K.2024/15199

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin, yasal süreye uyulmadan ödeme yapıldığı bu nedenle düşme kararı değil cezasında indirim yapılması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın sayaca müdahale etmek suretiyle kaçak elektrik kullandığı sabit olan somut olayda, sanığın kovuşturma aşamasında borcunu ödediğine dair savunması karşısında bu tarihten sonra herhangi bir ödeme yapılıp yapılmadığına dair kurumdan sorgulama yapılmadan sanığın soyut beyanına itibar edilerek zararı giderdiği gerekçesiyle düşme kararı verilmesi,