Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/13282 K.2025/2401

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz talebinin beraati gerekirken ceza verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında sayaçsız şekilde kör tapayı açarak kaçak su kullandığından bahisle 11.05.2017 tarihinde tutanak tutulduğu, sanığın aşamalarda, işsiz olduğu, üç çocuğu olduğu ve çocukların ihtiyacı olduğu için suyu açmak zorunda olduğunu belirtmesi karşısında kolluk araştırması yapılarak sanığın savunmasını doğruluğu araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 25/2. maddesinde düzenlenen zorunluluk halinin bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,