Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/13301 K.2025/12854

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın atılı suçu işlemediğine, tanık Vehbi'nin izin vermesi üzerine parasını da ödeyerek aracı emaneten aldığına, dava karara çıkmadan önce de şikâyetten vazgeçildiğine, TCK'nın 146. maddesinin uygulanmasının gerektiğine, şikâyetçi şikâyetten vazgeçtiğinden ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmesi gerektiğine, TCK'nın 168. maddesi ve lehe olan tüm hükümlerin uygulanmasının gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın suç tarihinde sokak üzerinde kilitli olarak park edilmiş olan şikâyetçiye ait aracın arka tekeri üzerinde saklanan kontak anahtarını bulup, bu anahtarı kullanarak aracı çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d-h. maddelerinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden sadece aynı Kanun'un 142/2-d. maddesi ile uygulama yapılması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.