Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/13331 K.2023/3019

Sanık kendisine 13.09.2022 tarihinde tefhim edilen hükmü, 22.09.2022 tarihinde temyiz etmiş ise de, sanığın kararı temyiz edebileceği sürenin kararda 15 gün olarak gösterilmesi sebebiyle sanığın temyiz süresi bakımından yanıltıldığı belirlenerek ve temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.04.2012 tarihli ve 2012/6335 Esas nolu iddianamesi ile sanık hakkında kendisine haczedilen mallara yediemin olarak tayin edildikten sonra malların muhafazası amacıyla haciz mahalline tekrar gidildiğinde sanığın adreste olmadığı ve mahcuz malların da bulunamadığı tespit edildiğinden muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289/1-1. cümle ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.... 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2015 tarihli ve 2014/103 Esas, 2015/367 Karar sayılı kararı ile sanığın muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 289/1, 62, 52, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezası yönünden hak yoksunlukları ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

4.Kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 09.06.2020 tarihli ve 2020/4024 Esas, 2020/5064 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 289/1-son maddesinin uygulanma olanağının tartışılmaması sebebiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

5.... 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.09.2022 tarihli ve 2020/347 Esas, 2022/436 Karar sayılı kararı ile sanığın muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 289/1-son, 62, 52, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 ay 7 gün hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezası yönünden hak yoksunlukları ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talebi, kararı temyiz etme isteğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın, sanık hakkında alacaklarını tahsil amacıyla ... 8. İcra Müdürlüğünün 2009/25970 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattığı, 22.08.2011 tarihinde talimat ile ... 1. İcra Müdürlüğünün 2011/5052 talimat sayılı dosyası ile hacze gidildiği ve hazcedilen malların sanığa yediemin sıfatıyla teslim edildiği, tutanağın sanığa imzalatıldığı, ... 3. İcra Müdürlüğünün 2011/5052 talimat sayılı dosyası ile 11.04.2012 tarihinde haczedilen malların muhafazası için haciz mahalline gidildiğinde sanığa yediemin sıfatıyla teslim edilen mahcuz malların adreste bulunmadığının tespit edilmesi sebebiyle suçun sanık tarafından işlendiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR