Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/13382 K.2024/12146

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Mahkemenin temyiz süresini 15 gün olarak yanlış göstermesi nedeniyle sanık ...'un temyizi süresinde kabul edilmiştir.

Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1 ve 86/2 maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan sanık ...'ın savunmasının alındığı 21.02.2014 tarihinden mahkûmiyet kararının verildiği tarihe kadar geçmiş bulunması,