Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/13424 K.2024/10913

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. Sanık Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesi Neticesinde

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesi Neticesinde

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizin 24.12.2019 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edilen Mahkemenin 13.05.2015 tarihli kararında sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 35/2. maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl 11 ay hapis cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine 18.05.2022 tarihli kararda, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 35/2. maddeleri uyarınca verilen 3 yıl 9 ay hapis cezasının, 2 yıl 11 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,