Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/13464 K.2022/21488

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1. Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile ilgili temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 286/2-g. maddesi uyarınca, on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan ilk derece mahkemelerince verilen beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2. Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hüküm ile ilgili temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk derece mahkemesince sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan beraat kararı verildiği, katılan vekilinin istinaf talebi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesi kararı kaldırılıp, sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesine hükmedildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin, sanığın suçu işlediği sabit olması karşısında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği, düşme kararının kanun ve hukuka aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;