Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/13478 K.2025/9727

Sanıkların konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan ilk derece mahkemesince cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi tarafından sanıkların beraatine karar verildiği anlaşılmakla; kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılanlar vekilinin temyiz isteminin; sanıkların dolandırmak kastıyla hareket ettiklerine, katılanların sanıkları evden çıkarmama sebebinin kendilerini polis sanmaları sebebiyle olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;