Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/13481 K.2023/515

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Didim Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23.11.2010 tarihli ve 2010/1521 Esas, 2010/778 İddianame numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 142 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 143 üncü maddesi, 151 inci maddesi, 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası, 37 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Didim (Yenihisar) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28/02/2011 tarihli ve 2010/555 Esas, 2011/129 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 116 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 15.03.2011 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3.Didim (Yenihisar) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23/11/2015 tarihli ve 2015/328 Esas, 2015/552 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 116 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Didim (Yenihisar) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23/11/2015 tarihli ve 2015/328 Esas, 2015/552 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 22.12.2020 tarihli ve 2020/7977 Esas, 2020/15956 Karar sayılı kararı ile;

''15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Kanunun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp rapor aldırılması, rapor aldırılmaması halinde ise gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, ''

nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

5. Didim (Yenihisar) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11/02/2022 tarihli ve 2021/208 Esas, 2022/282 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan, 5237 sayılı Kanun 116 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuğun temyiz isteği; 1. Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi ve hakkında lehine maddelerin uygulanmamasına, 2. Vesaire, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suça sürüklenen çocuk gece vakti iş yerine girip içeriden para çaldığı, iki kişi oldukları ve üzerine atılı suçu işlediğini kabul etmiştir. 2.Suça sürüklenen çocuk, üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir. 3. Suça sürüklenen çocuk hakkında tanzim edilen sosyal inceleme raporu dosya kapsamında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi ve hakkında lehe hükümlerin uygulanmamasına yönelik,

Didim (Yenihisar) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28/02/2011 tarihli ve 2010/555 Esas, 2011/129 karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında belirlenen netice ceza ile ilgili olarak 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 15.03.2011 tarihinde kesinleştiği ve suça sürüklenen çocuğun üç yıl süreyle denetime tabi tutulduğu, ancak suça sürüklenen çocuğun, denetim süresi içinde 06.02.2014 tarihinde kasten yeni bir suç işlediğinin mahkemeye bildirilmesi üzerine,

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası gereği hükmün aynen açıklanmasına karar verildiği belirlenmiştir. Nitekim 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrasının birinci cümlesinde. "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar." şeklinde emredici hükme yer verilmişken ikinci cümlesinde.

"Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir." şeklinde hâkime takdir hakkı tanıyan bir düzenlemeye yer verilmiştir.

Somut olayda suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi sebebine dayandığından, ayrıca hükmolunan sonuç 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının kısa süreli olmaması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 50/3 maddesinin uygulanma olanağının bulunmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk lehine hükümlerin uygulanmamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Vesaire Yönünden, Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR