Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/13508 K.2025/9420

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın eyleminin ihkakı hak niteliğinde bir eylem olduğuna, müvekkilin gerek fikren gerekse fiili olarak suç işleme kast ve iradesiyle hareket etmediğine, suçu işlediğine dair yasanın mahkemece kabul edilen bu suça öngördüğü esas unsurların bu olayda gerçekleşmediğine, suçu işlediğine ilişkin, kesin ve somut hiçbir delilin bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmasının ve lehe olan hükümlerin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;