Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/13553 K.2024/9130

Sanık hakkında bozma üzerine kumlan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Sanık Hakkında Şikâyetçi ...'ya Karşı Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Katılan ... ile Şikâyetçiler ..., ... ve ...'na Karşı Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanığın, katılan ...'ın çantasından 10,00 TL, şikâyetçi ...'nun çantasından 15,00 TL, şikâyetçi ...'ın çantasından 20,00 TL, şikâyetçi ...'in çantasından 80,00 TL'nin çalınması karşısında; hırsızlık konusunu oluşturan malların değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,