Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/13661 K.2025/8426

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ...'ın temyiz isteminin, hırsızlık suçu ile ilgisinin olmadığına, husumet nedeniyle haksız yere şikâyet edildiklerine, iş yaptığı mezarlıkta teli kesmelerini gerektiren bir neden olmadığına;

sanık ...'nın temyiz isteminin ise, suçun işlendiği gün ve saatte olay yerinde olmadığına, dükkânının karşısındaki fırının kameralarının kendi dükkânını gördüğüne, ceza alacağını düşünmediği için bunu beyan etmediğine, diğer sanıkların kendisinin olay yerinde olduğuna dair beyanlarının bulunmadığına, beraat kararının kaldırılarak ceza verilmesinin haksızlık olduğuna, suçu işlediğine dair şüpheden uzak delil bulunmadığına, kararın yasaya aykırı olduğuna beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;